De ijsheilige

van Hecke, Daniël. De ijsheilige. Brussel / Den Haag: Manteau, 1966. Printed by Geuze Dordt110 pages. Volumes: 1 volume. First Edition. 13,5 cm. x 20,5 cm.
Condition: Fine. Hardcover with Dust Jacket.

7,50

In stock

Product ID: 5656 SKU: SKU-7908 Category:

Nederlands:

De ijsheilige is het literaire debuut van Daniël van Hecke, gepubliceerd in 1966 door Manteau. Dit eerste boek, met 110 pagina’s en een formaat van 13,5 cm x 20,5 cm, is zorgvuldig uitgevoerd als een hardcover met een stofomslag. Het werk markeert het begin van Van Hecke’s oeuvre, dat zich onderscheidt door zijn unieke benadering van verhaalstructuur en zijn plaats binnen de literaire stroming van de jaren zestig.

In De ijsheilige verkennen we de psyche van de hoofdpersoon, Paul de Jonge, een man die vastzit in een statisch en koud bestaan. Paul, een introverte figuur, leeft in een geordende, maar emotioneel kille wereld. Zijn dagelijkse leven wordt gekenmerkt door monotone routines en een gevoel van isolatie. De roman is doordrenkt met een sfeer van psychologische verstilling en onderhuidse spanning, die Van Hecke meesterlijk oproept door zijn precieze en soms afgemeten schrijfstijl.

Het verhaal ontvouwt zich als een reeks introspectieve scènes waarin Pauls interacties met anderen minimaal en vaak pijnlijk zijn. Zijn eenzaamheid wordt weerspiegeld in de koude, bijna steriele omgevingen waarin hij zich beweegt. De titel, De ijsheilige, verwijst naar deze emotionele kilte en de onmogelijkheid voor Paul om uit zijn zelfopgelegde mentale winterslaap te ontwaken.

Gedurende het boek worstelt Paul met zijn gevoelens van vervreemding en probeert hij te ontsnappen aan de beklemmende structuren van zijn leven. Zijn ontmoetingen met andere personages, waaronder een oude vriend en een mogelijke liefde, bieden hem vluchtige momenten van warmte, maar deze zijn altijd kortstondig en onbevredigend. De interacties onthullen meer over Pauls innerlijke wereld en zijn onvermogen om echte verbindingen aan te gaan.

Daniël van Hecke maakt gebruik van een fragmentarische vertelstructuur, die de gefragmenteerde mentale toestand van Paul weerspiegelt. De minimalistische stijl en het introspectieve karakter van de roman vragen van de lezer een actieve deelname aan het ontrafelen van Pauls complexe psyche. Van Hecke’s talent ligt in zijn vermogen om de lezer mee te nemen in de introspectieve diepten van zijn personage zonder ooit expliciet te worden.

Daniël van Hecke (geboren in 1937) is een Vlaams schrijver die bekend werd in de jaren zestig als lid van de ‘Meridianers’, een groep auteurs rondom de reeks 5de Meridiaan uitgegeven door Manteau. Tot deze groep behoorden ook auteurs zoals Enno Develing, Herman J. Claeys, Marcel van Maele, Hans Plomp, Jan Emiel Daele, en Julien Weverbergh. Van Hecke’s werk wordt gekenmerkt door zijn introspectieve en vaak experimentele benadering van verhaalvertelling. Ondanks zijn aanvankelijke succes en invloed is zijn naam enigszins in de vergetelheid geraakt, maar zijn werk blijft relevant en biedt een unieke kijk op de literaire exploraties van zijn tijd. Van Hecke’s bijdragen aan de Vlaamse literatuur omvatten vier verhalenbundels en vier romans, evenals diverse gedichten en losse verhalen.

English:

De ijsheilige (The Ice Saint) is the literary debut of Daniël van Hecke, published in 1966 by Manteau. This first edition, comprising 110 pages and measuring 13.5 cm x 20.5 cm, is meticulously presented as a hardcover with a dust jacket. The work marks the beginning of Van Hecke’s oeuvre, distinguished by its unique approach to narrative structure and its place within the literary movement of the 1960s.

In De ijsheilige, we delve into the psyche of the protagonist, Paul de Jonge, a man trapped in a static and cold existence. Paul, an introverted character, lives in an orderly but emotionally frigid world. His daily life is characterized by monotonous routines and a sense of isolation. The novel is suffused with an atmosphere of psychological stillness and underlying tension, which Van Hecke skillfully evokes through his precise and sometimes measured writing style.

The story unfolds as a series of introspective scenes where Paul’s interactions with others are minimal and often painful. His loneliness is mirrored in the cold, almost sterile environments he inhabits. The title, The Ice Saint, refers to this emotional coldness and Paul’s inability to awaken from his self-imposed mental hibernation.

Throughout the book, Paul struggles with his feelings of alienation and attempts to escape the oppressive structures of his life. His encounters with other characters, including an old friend and a potential love interest, offer him fleeting moments of warmth, but these are always brief and unsatisfying. The interactions reveal more about Paul’s inner world and his inability to form genuine connections.

Daniël van Hecke employs a fragmentary narrative structure that reflects Paul’s fragmented mental state. The minimalist style and introspective nature of the novel demand active participation from the reader in unraveling Paul’s complex psyche. Van Hecke’s talent lies in his ability to take the reader into the introspective depths of his character without ever being explicit.

Daniël van Hecke (born in 1937) is a Flemish writer who gained recognition in the 1960s as a member of the ‘Meridianers’, a group of authors associated with the 5de Meridiaan series published by Manteau. This group included authors such as Enno Develing, Herman J. Claeys, Marcel van Maele, Hans Plomp, Jan Emiel Daele, and Julien Weverbergh. Van Hecke’s work is characterized by its introspective and often experimental approach to storytelling. Despite his initial success and influence, his name has somewhat faded into obscurity, but his work remains relevant and offers a unique perspective on the literary explorations of his time. Van Hecke’s contributions to Flemish literature include four collections of short stories and four novels, as well as various poems and standalone stories.

Dimensions 20,5 × 13,5 cm