La Ilaha Illala
Vanvugt, Ewald

Vanvugt, Ewald. La Ilaha Illala. Bussum: Paul Brand, 1971. Printed by Koch & Knuttel, Gouda. 280 pages. Volumes: 1 volume. First Edition. 13,5 cm. x 19,5 cm.
Condition: Fine. Softcover. Sewn Softcover.

SUMMARY:
Op de enkele reis naar het paradijs kom je ook door Afghanistan. Sterker nog, aldaar ben je reeds in de zesde hemel; de zevende is West-Pakistan; en daarna geraak je in India voorbij alle tegenstellingen. Zo gold dat in ieder geval voor de schrijver Ewald Vanvugt (1943), die in 1969 als twintiger een wereldreis maakte, waarvan het opgewonden verslag in 1971 bij uitgeverij Paul Brand in Bussum verscheen: La ilaha illala heet het boek, ofwel ‘Niets bestaat behalve één Allah’, een soera uit de Koran.

Het is bijna onvoorstelbaar geworden. Maar juist in die streken en steden waarvan de namen nu staan voor verhitte debatten en levensgrote bezorgdheid, werd ooit de hemelse zaligheid op aarde vermoed – en ook daadwerkelijk aangetroffen. Herat, Kandahar, Kabul, Kunduz, Kwaja-i-Ghaer: in Afghanistan jongen, daar moest je wezen! Begin jaren zeventig kon je op de Magic Bus stappen, met je Afghaanse jas en stugge laarzen, die vanaf de hoofdstedelijke Dam naar het beloofde land tufte.

In die sfeer moet het reisverslag van Vanvugt worden begrepen. Weg van de ‘kakofoniese auto-klaksons’ van die verdomde westerse burgerlijke samenleving, weet je wel, waar we vervreemd zijn geraakt van onze oorsprong.

Vanvugt kwam overal, en barstte eenmaal thuis los in lyrisch proza dat de Nederlandse burger uit de luie stoel trachtte te zingen. In Joego-Slavië zag hij met welgevallen dat ‘de arbeiders veel meer hun handen gebruiken dan in de west-europese landen.’ En dat zegt al iets, zie je. In Turkije kleurden gesteenten ‘het magies landschap’ vrolijk. Daar spreekt de natuur nog rechtstreeks tot je ziel.

In Syrië strekte Vanvugt zich languit op een omgevallen pilaar uit. ‘Sterk stralend bewaren de ruïnes kracht van alle mensen die deze steen aanraakten – en die kracht stroomt in mij over¿’

In Libanon werd de hash-pijp beproefd.

En toen kwam Afghanistan. Man, wat een land. ‘Afgewend van de westere manier van samenleven bestaan de mensen in Afghanistan in zinvol verband: iedereen familie en betrokken bij elkaars welzijn.’

Kandahar is een levende droom. Op gouden sandalen loopt Vanvugt door tuinen en bazars, zingt mee met de kinderen, geniet van de ruwe pracht van woestijn en stad, van de modder en lemen hutjes, van Kabul waar de tijd heeft stilgestaan, en van Kunduz, een dromerig en bedrijvig middeleeuws stadje waar hij vandaan trekt op zijn paard: ‘Suis uit in extase, en koppel terug naar het alledaagse!’ Want in Afghanistan, daar ‘leven de mensen gelukkig samen’.

De ontnuchtering zou veel later komen..

7,50

In stock

General

Full TitleLa Ilaha Illala
LanguageDutch
Original LanguageDutch

Creators

AuthorsVanvugt, Ewald

Imprint

PublisherPaul Brand
Publishing PlaceBussum
PrinterKoch & Knuttel
Printing PlaceGouda
Release Year1971

Description

H x L x W13.5 x 0 x 19.5 cm
Pages280
Volumes1 volume
Cover FormatSoftcover
BindingSewn Softcover
ConditionFine

Editorial

EditionFirst Edition

Info

SummaryOp de enkele reis naar het paradijs kom je ook door Afghanistan. Sterker nog, aldaar ben je reeds in de zesde hemel; de zevende is West-Pakistan; en daarna geraak je in India voorbij alle tegenstellingen. Zo gold dat in ieder geval voor de schrijver Ewald Vanvugt (1943), die in 1969 als twintiger een wereldreis maakte, waarvan het opgewonden verslag in 1971 bij uitgeverij Paul Brand in Bussum verscheen: La ilaha illala heet het boek, ofwel 'Niets bestaat behalve één Allah', een soera uit de Koran. Het is bijna onvoorstelbaar geworden. Maar juist in die streken en steden waarvan de namen nu staan voor verhitte debatten en levensgrote bezorgdheid, werd ooit de hemelse zaligheid op aarde vermoed - en ook daadwerkelijk aangetroffen. Herat, Kandahar, Kabul, Kunduz, Kwaja-i-Ghaer: in Afghanistan jongen, daar moest je wezen! Begin jaren zeventig kon je op de Magic Bus stappen, met je Afghaanse jas en stugge laarzen, die vanaf de hoofdstedelijke Dam naar het beloofde land tufte. In die sfeer moet het reisverslag van Vanvugt worden begrepen. Weg van de 'kakofoniese auto-klaksons' van die verdomde westerse burgerlijke samenleving, weet je wel, waar we vervreemd zijn geraakt van onze oorsprong. Vanvugt kwam overal, en barstte eenmaal thuis los in lyrisch proza dat de Nederlandse burger uit de luie stoel trachtte te zingen. In Joego-Slavië zag hij met welgevallen dat 'de arbeiders veel meer hun handen gebruiken dan in de west-europese landen.' En dat zegt al iets, zie je. In Turkije kleurden gesteenten 'het magies landschap' vrolijk. Daar spreekt de natuur nog rechtstreeks tot je ziel. In Syrië strekte Vanvugt zich languit op een omgevallen pilaar uit. 'Sterk stralend bewaren de ruïnes kracht van alle mensen die deze steen aanraakten - en die kracht stroomt in mij over¿' In Libanon werd de hash-pijp beproefd. En toen kwam Afghanistan. Man, wat een land. 'Afgewend van de westere manier van samenleven bestaan de mensen in Afghanistan in zinvol verband: iedereen familie en betrokken bij elkaars welzijn.' Kandahar is een levende droom. Op gouden sandalen loopt Vanvugt door tuinen en bazars, zingt mee met de kinderen, geniet van de ruwe pracht van woestijn en stad, van de modder en lemen hutjes, van Kabul waar de tijd heeft stilgestaan, en van Kunduz, een dromerig en bedrijvig middeleeuws stadje waar hij vandaan trekt op zijn paard: 'Suis uit in extase, en koppel terug naar het alledaagse!' Want in Afghanistan, daar 'leven de mensen gelukkig samen'. De ontnuchtering zou veel later komen.

Identifiers

SKUSKU-7893